Post uit de vergetelheid 62017-11-10T21:21:48+00:00

< vorige
de verhalen 100 malen >

Post uit de VergetelheidWaarom schrijf je me niet

Post uit de Vergetelheid 2009
In 2009 realiseerden Bennie Vlaskamp, Arie van Dalen en Mirjam Huffener een tentoonstelling – om niet – over post uit getto’s en kampen. Deze gaf op een vrij statische manier een grote hoeveelheid informatie. De tweede versie van de tentoonstelling, onder een extra titel: “Waarom schrijf je me niet”,  was veel dynamischer. Ook legden we nadrukkelijk een verbinding met het heden via thema’s als ‘communicatie’ en ‘privacy’, toen, tijdens WOII, en nu, in het tijdperk van internet.

In 2010 publiceerde uitgeverij Compaan het boek ‘Post uit de Vergetelheid’. ISBN: 978-94-903740-8-2. Voor meer informatie mail: mirjam@circussinistra.nl

Introductiefilm gemaakt door Circus Sinistra, Arie van Dalen, Robin Hancock (De Grot) en Kim Oskam.

Ondersteunende fondsen
logo_nationaal_comite_4_en_5_mei
Het Nationaal Comité 4 en 5 mei kende een substantieel bedrag toe, waarmee de bouw van de tentoonstelling 2.0.  gestart kon worden.

vfonds-logo-nieuw-openDankzij een bijdrage van het vfonds konden we het gehele project realiseren zoals wij het in gedachten hadden.

 

Vanaf november 2017 reist een tweetalige versie van de tentoonstelling, waaraan nieuwe verhalen zijn toegevoegd, door Duitsland en Nederland. Deze versie (3.0) is tot stand gebracht door een samenwerkingsverband van het Onderduikmuseum Aalten, het Zentrum für Niederlande-Studien te Münster en de Lotty Veffer Foundation.
Ze is mogelijk gemaakt door bijdragen van Interreg, Provincie Gelderland, opnieuw het vfonds en het Mondriaan Fonds.

 

 

De makers
Mirjam Huffener, Alex Bakker, Luciana Macaluso, Ronald Huffener, Arie van Dalen. Vertalingen: Monique Mödl en Anneke de Groot. Audiovisueel materiaal: Bernd Wouthuysen, Christian Passeri (camera) en Erik Willems, JOB Producties (editing)

Reizende tentoonstelling
De tentoonstelling wordt vooral geplaatst bij onderwijsinstellingen, bibliotheken, musea en herdenkingscentra, kerken en gemeentehuizen. Door de laagdrempeligheid bereiken we een breder publiek dan degenen die gewoonlijk naar herinneringscentra en verzetsmusea gaan.