Home2018-07-29T15:18:10+00:00
volgende >

 


Lotty Huffener-Veffer
10 juli 1921 Amsterdam 27 juli 2018


Een trein vertrok van hier en ging…
En rijdt door mijn herinnering.
Die trein gaat weg en komt niet aan
En zal door heel mijn leven gaan.

Ik sta op ’t stil perron en wacht;
Er komt geen einde aan de nacht.
Ik wacht – en hoor – en zie altijd
De trein die door mijn hersens rijdt
En blijf het kind, dat elke nacht aan ’t einde van de spoorlijn wacht.

De trein uit mijn herinnering,
Die regelrecht de hel in ging.

Weer sta ‘k op het perron en zacht vertrekt de trein, ook deze nacht.
En eind’lijk stap ik in en rijd
Ik mee tot in de eeuwigheid.

De trein die door mijn hersens rijdt,
Op weg naar de vergetelheid.

Anneke Hemrika-Verheul

Lees haar biografie >>

Lotty Huffener-Veffer overleefde als enige van haar gezin de Sjoa. Van haar familieleden keerde vrijwel niemand terug. Ze leefde met de oorlog, want de oorlog bepaalde haar leven. Jarenlang vertelde ze erover. Er zijn weinigen die dat kunnen; ze vond dat het gehoord moet worden. Haar verhaal hield ze dichtbij zichzelf, persoonlijk, ze vertelde het zoals het was. Dat was haar kracht.
Lotty is de naamgever en inspirator van deze stichting.

In 2015 is de reizende tentoonstelling “Waarom schrijf je me niet” – Post uit de Vergetelheid gerealiseerd. Sinds 2017 reist een tweetalige versie door Nederland en Duitsland. >>>
In 2018 kwam de documentaire met educatieve website “De verhalen, honderd malen” on line. >>>

De Lotty Veffer Foundation is een ANBI en afhankelijk van donaties (NL06 TRIO 0197886914).
Zij realiseert haar projecten met  subsidies van het vfonds, Stichting Democratie en Media,
Mondriaan Fonds, Prins Bernard Cultuurfonds en Nationaal Comité 4 en 5 mei.